Nüsellstock (1478m)
D'Tour zum Nüsellstock – Es Chrüüz im Schnee und e Debakel-Drohne
Liebi Veterane, liebi Bärgkamerade, wärti Gilde vo de Glänk-Gschädigte!
Am Zyschtig 28.Oktober 2025 isch es wieder mal sowiit gsi. Uf em Programm: de Nüsellstock (1478 Meter über Meer). Die Höchi isch ja eher öppis für d'Flachländler, aber de Wäg isch d'Straf – und drum sind mir Veteranä ja do, zum büesse für üsi Sündä us de Militärzyt. De Tourelieber Beat Gwerder-Müller het üs in Schwyz bim Tschaibrunne empfange. Mit emene Lächle, wo meh versproche het als d'Wahrheit vertreit. "Nur e chliini Ufwärm-Rundi", het er gmeint. Ja, klar, und de Säntis isch e Hügel! Zersch mal uuf d'Haggenegg (1414m). Det obe isch d'Luft scho chli dünner worde, zumindest bi de Hälfte vo üsne Gielä. Eine isch am schnuufe wie ne Dampfloki, de ander am flueche wie ne Bär im Chornfäld. Aber de Beat, unerbittlich wie de gross Mythe, het üs wiiter motiviert, über d'Brüschrainhöchi (1536m) und de Näbikefirst (1565m).
D'Stimmig isch super gsi, trotz chnöcheltiefem Schnee und entsprächende Rutschpartiie. Grad rechtziitig het de Beat zum Picknick unterhalb vom Näbikefirst pfiffe. Chuum hend mir üsi Brotschiibe uuspackt, passierts: Es Gschpänscht am Himmel! Nei, das isch kei Ufo gsi, sondern d'Crème de la Crème vo de Schwiizer Flugwaffe, die berüemti Debakel-Drohne! Das Ding hed uusgsee wien nes Playmobil usem Migros-Bazar, es het meh zitteret als de Älplerkönig nach em füftä Schnaps. Und als Eskorte, damit das Wunderwerk vo Technik ned grad i de erschte Tanne landed, es Pilatus Porterli. De Pilot vom Porter isch gfloge wien öpper, wo de Zug verpasst hed – mit em Kopf am Himmel, aber de Seel uf em Bode. E grandiose Bewiis, dass üsi Armee au i de Lüfte für Lachkrämpf sorgt!
Nach em Flugschau-Fiasko isch es wiiter gange, übers Höchtändli (1523m) zum Gipfel vom Nüsellstock (1478m). De Querbalke vom Gipfelchrüüz isch so schräg gsi, dass me sich grad inere orthodoxe Chile in Griecheland hät chönne wähne. De Stephan Annen heds probierts flicke, aber wahrschinlich hättis e ganzi Brännte voll Cementit bruucht, ums z’fixiere, also hemmer la sii. D'Uusicht isch beruuschend schön gsi, und d'Stimmung isch no besser worde. Viellicht wäg de Drohne, viellicht wäg em Schnaps (dä isch aber schön brav im Rucksack blybe).
De Abstieg uf Rothenthurm isch de reinschti Chinderspaziergang gsi, im Verglich zum Uufstieg. Statt de acht Stund (wie i de Uusschriebig) hemmer die ganz Tour i sächsehalb Stund “chneblet”, wie de Goethe gschriebe hed, won är 1779 i de Haggenegg übernachtet hed. Zwar händ d'Chnöi protestiert, aber de suuri Moscht i de Beiz am Schluss hed alles wettgmacht.
Fazit: D'Tour isch e bitz e Chrampf gsi, d'Luftwaffe e Witz, aber d'Gschichtä, die bliibed! Uf di nächsti Veteranetour, mier sind bereit – sobald üsi Füess wieder funktioniere!
Mit brummige
Grüess, Brummbär (alias John Wolf Brennan)
